Link(AI_F) Kedar Rag

കനവിന്റെ പടവിൽ തനിച്ചിരുന്നോർക്കവേ,

കാതരയാം രാക്കിളി കേണുപോയി.

കാറ്റിൽ ഉലയുന്ന ദീപനാളങ്ങളെപ്പോൽ,

കാത്തിരിപ്പൊന്നുമാത്രം ബാക്കിയായി.

നിൻ മൃദുഹാസത്തിൻ സ്വർണ്ണനൂലുകളാൽ,

നെയ്തൊരു സ്വപ്നങ്ങൾ വിഫലമായി.

നീയില്ലാത്തൊരു സന്ധ്യാനഭസ്സുപോൽ,

നൊമ്പരക്കടലിൽ ഞാൻ ആണ്ടുപോയി.

മൗനമായ് നീയെന്റെ ചാരെ വന്നെങ്കിൽ,

മായാത്തൊരോർമ്മതൻ തേൻ തന്നെയേനെ.

മാരിവിൽ അഴകുള്ള നിൻ അനുരാഗത്താൽ,

മാരന്റെ വില്ലൊന്നു മീട്ടിടേനെ