തൊഴുതു മടങ്ങിയ നേരമെൻ മിഴികൾ
നിൻ പദ പദ്മത്തിൽ അർച്ചന ഏകീ.
കരിമുകിൽ വർണ്ണാ നിൻ കാന്തി നുകരുവാൻ,
നെഞ്ചിലെ പ്രാണനെ ധൂപമായ് മാറ്റി.
ചന്ദനഗന്ധമായ് എന്നിലലിയുവാൻ,
നിൻ മൊഴി ഗീതയായ് എന്നിൽ പടർന്നു.
പീലിതൻ തണലിൽ പ്രസാദമായ് നീയെൻ-
ആത്മാവിൻ ഉള്ളിൽ കുടിയിരുന്നൂ.
വൃന്ദാവനത്തിലെ മണ്ണുപോൽ ഞാൻ നിന്റെ-
പാദസ്പർശത്തിനായ് കാത്തുനിൽപ്പൂ.
മായയായ് നീ എന്നിൽ വന്നുനിറഞ്ഞൂ-
മാറാത്ത രാധയായ് ഞാനും മാറി.
Krishna Kripa 03-05-26