प्रेम की शय्या बिछाकर मैं प्रतीक्षा में थी, (പ്രണയത്തിന്റെ ശയ്യ വിരിച്ച് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു,) बिना कहे क्या स्वर्ण चाँद ने परदा हटाया? (പറയാതെ തന്നെ ആ സ്വർണ്ണത്തിങ്കൾ മറനീക്കി പുറത്തുവന്നോ?) अधखुले स्वप्नों में, जब कोई न था पास, (അർദ്ധനിമീലിതമായ സ്വപ്നങ്ങളിൽ, അരികിൽ ആരുമില്ലാതിരുന്നപ്പോൾ,) पीताम्बर धारी प्रभु पास आ गए चुपचाप। (പീതാംബരധാരിയായ ഭഗവാൻ നിശബ്ദനായി എന്റെ അരികിലെത്തി.) कृष्ण के कोमल स्पर्श की मधुर तरंग में, (കൃഷ്ണന്റെ കോമളമായ സ്പർശനത്തിന്റെ മധുരതരംഗങ്ങളിൽ,) अदृश्य हिम-पवन-सी मैं बह चली वहाँ, (അദൃശ്യമായ ഹിമക്കാറ്റുപോലെ ഞാൻ അവിടെ ഒഴുകി നടന്നു,) श्यामसुंदर के उँगलियों के छोर से छूकर, (ശ്യാമസുന്ദരന്റെ വിരൽത്തുമ്പുകൾ തൊട്ടപ്പോൾ,) मैं एक सारंगी की तंत्री बन गई प्रियतम! (പ്രിയതമാ, ഞാൻ ഒരു സാരംഗിയുടെ തന്ത്രിയായി മാറി!) माधव, जब तेरे वक्ष पर सिर झुकाया, (മാധവാ, നിന്റെ വക്ഷസ്സിൽ ഞാൻ ശിരസ്സു നമിച്ചപ്പോൾ,) मैं पुष्पलता बनकर तुझमें लिपट गई। (ഞാൻ ഒരു പൂവള്ളിയായി നിന്നിൽ പടർന്നു കയറി.) शरमाई चाँदनी ने भी आँखे मूँद ली, (നാണിച്ചുപോയ നിലാവുപോലും കണ്ണ് ചിമ്മി,) और मैं मुरली की नाद में विलीन हो गई। (ഞാൻ നിന്റെ മുരളീനാദത്തിൽ അലിഞ്ഞുചേർന്നു.) Krishna Kripa 11-12-25